Currently viewing the category: "Byr og Spkef"

Þetta hlýtur að ganga núna!

On · Leave a Comment · In Alþingi, Bankamál, Byr og Spkef, Skuldamál, Spurningar, Uncategorized

Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra talaði um það í þinginu væri nú lítið mál að upplýsa um nýju einkavæðingu bankanna áðan. Fyrr í vikunni gaf fjármálaráðherra fyrirheit um stefnubreytingu hjá ríkisstjórninni hvað varðar upplýsingar til þings og þjóðar. Ráherra talaði eins og nú færi ríkisstjórnin að upplýsa um  hluti sem að ekki hefur verið nokkur leið að fá upplýsingar um fram til þessa. Þrátt fyrir ótal tilraunir. Það er hægt að nálgast orðskiptin okkar hér.

Bréfið sem að ég sendi til ritara Efnahags- og viðskiptanefndar er hér:

Sæll Eiríkur Áki

Ég fer fram á að fá öll fylgigögn með hluthafasamkomulögunum sem gerð voru þegar að ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur gekk frá samkomulagi á milli gömlu og nýju bankanna. Ég hef fengið samkomulögin sjálf en það vantar öll fylgiskjöl.

Einnig vil ég fá fylgiskjölin með kaupsamningi á milli Byrs og Íslandsbanka.

Kær kveðja

GÞÞ

p.s Ég geri ráð fyrir því að fá þessi gögn fljótt ekki síst í ljósi yfirlýsinga fjármála- og forsætisráðherra.

Byr og SpKef uppfylltu ekki kröfur um eigið fé

On · Leave a Comment · In Bankamál, Byr og Spkef

Vinnubrögð stjórnvalda vegna Byrs og Sparisjóðsins í Keflavík hafa verið að koma betur í ljós. Það hefur ekki gerst að sjálfu sér eða vegna vilja þessarar ríkisstjórnar að upplýsa almenning um gang mála. Það hefur gerst vegna þess að gengið hefur verið eftir upplýsingum, og þrátt fyrir að reynt hefur verið að takmarka aðgang þeim þá geta allir séð að lög um eiginfjárhlutfall hafa verið brotin. Það er þvert á yfirlýsingar forstjóra FME en staðreyndirnar tala sínu máli.

Forsaga

Bæði Byr sparisjóður og Sparisjóðurinn í Keflavík voru með jákvætt eigið fé skv. ársreikningum ársins 2008, sem gefnir voru út vorið 2009 (16.000 milljónir hjá Byr og 5400 milljónir hjá SPK). Þrátt fyrir jákvætt eigið fé þá fóru félögin undir 8% lágmarks eiginfjárhlutfall skv. lögum og fengu undanþágu til að starfa hjá FME. Eftir það virðast eignir hafa rýrnað verulega og í apríl 2010 (eftir að hafa verið á undanþágu hjá FME í um ár) voru stofnuð ný félög, Byr hf. og SpKef sparisjóður. Þessi nýju félög uppfylltu aldrei lágmarkskröfur laga um eigið fé.

Byr hf.

Samkvæmt lögum skal lágmarks eiginfjárhlutfall fjármálafyrirtækja vera 8% (þ.e. eiginfjárgrunnur skal vera að lágmarki 8% af áhættugrunni skv. 84. gr. laga nr. 161/2002). Byr hf. var stofnaður af fjármálaráðuneytinu í apríl 2010, en eignir og innlán gamla Byrs flutt til hans af FME. Lengi var fjárhagsupplýsingum um Byr hf. haldið leyndum en komu þó fram í sumarlok 2011.

Stofnefnahagsreikningur Byr frá apríl 2010 var birtur í lok ágúst 2011 (með ársreikningi ársins 2010). Af honum má sjá að eigið fé í upphafi var 900 milljóna króna framlag ríkisins en efnahagsreikningur félagsins var um 144.000 milljónir. Þrátt fyrir að eiginfjárhlutfall sé ekki reiknað beint af þessum tölum heldur áhættugrunni, er ljóst að það var undir 1% í upphafi. Samkvæmt ársreikningnum var eiginfjárhlutfall 5% í lok 2010, en þá er reiknað með hlutafjárloforði þrotabús gamla Byr, sem var ekki greitt fyrr en sumarið 2011. Ef litið er á árshlutareikning Byr fyrir mitt ár 2011 þá var eiginfjárhlutfall 4,1%. Þannig er augljóst að Byr uppfyllti frá stofnun aldrei kröfur laga um 8% lágmarks eiginfjárhlutfall.

SpKef sparisjóður

SpKef sparisjóður var stofnaður af fjármálaráðuneytinu í apríl 2010, en eignir og innlán gamla SPK fluttar til hans af FME. Stofnefnahagsreikningur félagsins hefur ekki verið birtur né ársreikningur fyrir 2010. Þetta gengur gegn eigendastefnu ríkisins um eignarhald á fjármálafyrirtækjum.

Af gögnum sem hafa verið lögð fram í efnahags- og viðskiptanefnd verður ekki séð að neitt eiginfjárframlag hafi verið lagt inn í SpKef. Samkvæmt skýrslu ríkisendurskoðunar fyrir árið 2010 segir að lagt hafi verið fram 900 milljónir í félagið. Sú upphæð er langt undir lögbundnu 8% lágmarki. Ég skora á FME og fjármálaráðuneytið að leggja fram stofnefnahagsreikning SpKef og ársreikning ársins 2010.

Af hverju fengu gamli Byr og Sparisjóðurinn í Keflavík að starfa í tæpt ár?

Samkvæmt 9. gr. laga um fjármálafyrirtækja ber FME að afturkalla starfsleyfi ef lágmarks kröfur um eigið fé eru ekki uppfylltar og fjármálafyrirtæki geta ekki bætt úr því. Samkvæmt 86. gr. laga um fjármálafyrirtæki getur FME veitt fyrirtækjum 6 mánaða frest til að auka eigið fé sitt. Slíkur frestur byggir á því mati FME að líkur standi til að bæta megi eiginfjárstöðuna. Hægt er að framlengja þennan frest um 6 mánuði „séu til þess ríkar ástæður“. FME hefur aldrei svarað því hvaða forsendur, útreikningar og „ríku ástæður“ mæltu með því að (gamli) Byr og (gamli) SPK fengu að starfa á undanþágu umfram 6 mánuði. Ljóst er að mat FME var rangt, bæði (gamli) Byr og (gamli) SPK fóru á hausinn og ný fyrirtæki voru stofnuð í apríl 2010 um ári eftir að þeim var veitt undanþága til að starfa. Það var einnig rangt mat að stofna ný fyrirtæki um rekstur þessara félaga – hver tók þá ákvörðun?

Tjón kröfuhafa, samkeppnisaðila og ríkisins – Hver axlar ábyrgð?

Þannig er ljóst að Byr hf. og SpKef (nýju) uppfylltu aldrei kröfur laga um lágmarks eiginfjárhlutfall þrátt fyrir að þau væru stofnuð af fjármálaráðuneytinu. Samt starfaði fyrra félagið í 19 mánuði og það síðara í 11 mánuði, þrátt fyrir að FME vissi stöðuna. Áður hafði FME leyft gamla Byr og Sparisjóði Keflavíkur að starfa í um ár án þess að uppfylla lágmarks eiginfjárhlutfall. Samtals gera þetta 30 mánuði hjá (gamla/nýja) Byr og 23 mánuði hjá (gamla/nýja) Sparisjóði Keflavíkur án þess að uppfylla reglur. Á meðan rýrnuðu eignir verulega, bæði vegna stjórnunar þeirra og rekstrarkostnaðar. Þessu til viðbótar skaðaðist samkeppni því félögin voru í fullri samkeppni við önnur fyrirtæki sem þurftu að uppfylla kröfur um laga. Að síðustu er ljóst að innlán í Sparisjóði Keflavíkur jukust um 7 milljarða á milli ársloka 2008 og 2010 á ábyrgð ríkisins. Þannig er ljóst að allir hafa tapað á ákvörðunum fjármálaráðuneytisins og FME vegna þessara fyrirtækja. Ætlar einhver að axla ábyrgð?

Af hverju má Steingrímur J. brjóta lög?

On · Leave a Comment · In Bankamál, Byr og Spkef

Í vikunni samþykkti ríkisstjórnarmeirihlutinn heimild til handa fjármálaráðherra til að greiða kostnað vegna sölu Byrs og Spkef. Þingmenn hafa ekki fengið umbeðnar upplýsingar um verklag og vinnubrögð fjármálaráðherra í tengslum við þessar tvær fjármálastofnanir þrátt fyrir margendurteknar fyrirspurnir. Hámarki náði leyndarhyggjan þegar að fjáraukalög voru samþykkt með hraði án þess að þingmenn fengu að kynna sér þá samninga sem lágu til grundvallar heimild fjármálaráðherra. Heimildin er opin og eru allar líkur á að skuldbindingar muni skipta milljörðum, jafnvel tugmilljörðum.

Þrátt fyrir leyndina er ljóst að fjármálaráðherra hefur brotið lög. Nánar tiltekið lög um fjármálafyrirtæki og lög um Bankasýslu ríkisins:

Byr og Spkef uppfylltu ekki lögbundnar eiginfjárkröfur

Samkvæmt 84. grein laga um fjármálafyrirtæki er slíkum fyrirtækjum ekki heimilt að starfa nema eiginfjárhlutfallið nái að lágmarki 8%. Undantekningin er að með leyfi FME, skv. 86. gr. laganna, getur fyrirtæki fengið við ákveðnar aðstæður undanþágu í sex mánuði og við sérstakar aðstæður allt að 12 mánuði samtals. Upplýst hefur verið að nýi/gamli Byr hefur því ekki uppfyllt lögbundnar eiginfjárkröfur í 28 mánuði í fullri samkeppni við önnur fyrirtæki sem hafa jafnvel þurft að uppfylla tvisvar sinnum hærri eiginfjárhlutföll en lög krefja

Ekki farið eftir lögum um Bankasýslu ríkisins

Þann 20. ágúst 2009 tóku gildi lög um Bankasýslu ríkisins. Í lögunum segir að Bankasýslan eigi að fara ,,með eignarhluti ríkisins í fjármálafyrirtækjum í samræmi við lög, góða stjórnsýslu- og viðskiptahætti og eigendastefnu ríkisins á hverjum tíma, og leggur þeim til fé fyrir hönd ríkisins á grundvelli heimildar í fjárlögum”.

Það hefur gengið eftir nema í tilviki Byrs og Spkef. Þar hefur fjármálaráðherra einhverra hluta vegna sjálfur farið með eignarhlut ríkisins.

Fjármálaráðherra leppaði fyrir kröfuhafa

Fjármálaráðuneytið og slitastjórn Byrs sparisjóðs gerðu með sér samkomulag þann  14. október 2010 um eignarhald á Byr hf. Samkvæmt því var kröfum slitastjórnar í Byr, vegna yfirfærslu eignasafna, breytt í hlutafé og var hlutafé 17,2 milljarðar króna. Fjármálaráðuneytið fór með 5,2 prósenta hlut en 94,8 prósenta hlutur varð eign Byrs sparisjóðs en í vörslu og umsjón fjármálaráðuneytisins, í samstarfi við slitastjórn Byrs sparisjóðs. Hafa átti þann hátt á þar til slitastjórnin kallaði eftir hlutnum, en miðað var við að það gerðist innan tveggja ára.

Það er mjög athyglisvert í ljósi þess að í júní 2010 var samþykkt frumvarp sem bannaði kröfuhöfum að eignast banka! Jafnframt staðfesti FME á fundi viðskiptanefndar að slitastjórn væri ekki heimilt að eignast bankann en það stöðvaði ekki ráðherrann í því að gera þetta samkomulag.

Hér eru ekki talin upp önnur atriði sem orka tvímælis og af nógu er að taka. Enginn getur haldið því fram að verklag ráðherrans hafi gefist vel. Þvert á móti hefur mjög lítið af fyrirætlunum ráðherrans gengið eftir og fóru t.d. nýstofnaðir bankar á grunni þeirra gömlu á höfuðið 10 mánuðum eftir stofnun. Þrátt fyrir yfirlýsingar um annað er ljóst að ríki og ríkisfyrirtæki munu bera gríðarlegan kostnað af ,,kaupum” á fyrirtækjunum. Síðan má ekki gleyma því að samkvæmt Viðskiptablaðinu 8. september 2011 hafa eignir Byrs rýrnað um 113 milljarða síðustu tvö ár í umsjón  ríkisins.

Stærsta spurningin er samt sem áður þessi: Af hverju í ósköpunum þarf fjármálaráðherra ekki að fara eftir lögum?

Mun Steingrímur J. draga Steingrím J. fyrir landsdóm vegna BYRS og SPKEF?

On · Leave a Comment · In Bankamál, Byr og Spkef, Vinstristjórnin

Yfirlýsing ríkisstjórnarinnar frá 21. mars 2009

Þann 21. mars 2009 kom yfirlýsing frá ríkisstjórninni. Þar kom fram að; “erfiðleikum á íslenskum fjármálamarkaði sé að ljúka” og að það sé “sannfæring ríkisstjórnarinnar að ekki komi til frekari lokana íslenskra innlánsstofnana”.

Eftir 21. mars 2009 hafa 7 fjármálaþjónustufyrirtæki fallið, þ.e. Sjóvá (apríl 2009), VBS, Askar, Avant, Sparisjóður Keflavíkur, Byr sparisjóður (2010), Spkef (2011) og til viðbótar uppfyllir Byr hf. ekki lögbundnar eiginfjárkröfur (2011).  Af framangreindum fyrirtækjum eru  fjögur innlánsstofnanir.

Steingrímur J. Byr og Spkef

Þann 20. ágúst 2009 tóku gildi lög um Bankasýslu ríkisins. Í lögunum segir að: Bankasýslan eigi að fara ,,með eignarhluti ríkisins í fjármálafyrirtækjum í samræmi við lög, góða stjórnsýslu- og viðskiptahætti og eigendastefnu ríkisins á hverjum tíma, og leggur þeim til fé fyrir hönd ríkisins á grundvelli heimildar í fjárlögum.“
Það hefur gengið eftir nema í tilviki Byrs og Spkef. Þar hefur fjármálaráðherra sjálfur farið með eignarhlut ríkisins. Skoðum aðeins hvernig það hefur gengið.

Sparisjóður Keflavíkur

Samkvæmt ársreikningi Sparisjóðs Keflavíkur fyrir árið 2008, sem undirritaður er 31. mars 2009, var eigið fé hans jákvætt um 5,4 milljarða króna.  Eiginfjárhlutfall var 7.06% og því rétt undir 8% lögbundnu lágmarkshlutfalli.

Í fréttatilkynningu frá Sparisjóðnum þann 3. apríl 2009 vegna ársreikningsins segir:

Útlánaskoðun Fjármálaeftirlitsins hjá Sparisjóðnum í Keflavík fyrri hluta marsmánaðar leiddi til enn frekari niðurfærslu á útlánaeignum en drög að ársuppgjöri gerðu ráð fyrir. Við reikningsskilin um áramót hefur að fullu verið tekið tillit til þeirra ábendinga sem þýðir að í ársreikningi er eiginfjárhlutfall (CAD) sparisjóðsins 7,06%, eins og það er skilgreint í 84. gr. laga nr. 161/2002.

Sjá fréttatilkynningu:

Þar sem sparisjóðurinn var undir lögboðnu 8% hlutfalli sendi hann FME greinargerð um ráðstafanir til að lagfæra hlutfallið.

Í maí 2009 veitti FME sparisjóðnum heimild til að koma eiginfjárhlutfallinu yfir lögbundið lágmark, skv. 86. gr. laga um fjármálafyrirtæki. Slíka heimild má veita til 6 mánaða og byggir á því mati FME að mögulegt sé fyrir fjármálafyrirtæki að lagfæra eiginfjárstöðuna. Heimildina má framlengja um aðra sex mánuði „séu til þess ríkar ástæður“. Sparisjóður Keflavíkur fékk þannig að starfa í 12 mánuði með eiginfjárhlutfall undir lögbundnu lágmarki, sem gat eingöngu byggt á því mati FME að félagið væri lífvænlegt.

Af hverju undanþága?

Gagnrýna má að sparisjóðurinn fékk að starfa á undanþágu lengur en 6 mánuði.  Spyrja má hvaða á hvaða forsendum FME byggði þá ákvörðun.

Hvað lá að baki ákvörðun um nýjan sparisjóð?

Þann 22. apríl 2010 greip FME inn í starfsemi Sparisjóðsins í Keflavík og skipti honum upp í gamlan og nýjan.  Ekki liggur fyrir á hvaða forsendum ákveðið var að stofna nýjan sparisjóð eða hvaða útreikningar eða mat um rekstrarhæfi lágu að baki.

Hvar eru ársreikningar og stofnefnahagsreikningur?

Ársreikningur Sparisjóðsins í Keflavík fyrir 2009, stofnefnahagsreikningur nýja SpKef eða ársreikningur SpKef fyrir 2010 hafa ekki verið birtir sem er brot á lögum um fjármálafyrirtæki.

Á hausinn 10 mánuðum eftir stofnun!

Stofnun nýja SpKef virðist hafa verið gerð af svo mikilli vanhæfni að nýi sjóðurinn komst í þrot tæpu ári síðar eða í mars 2011.  Spyrja má hversu miklir fjármunir töpuðust við stofnun nýja sjóðsins – hver var t.d. rekstrarkostnaður hans frá apríl 2010 og mars 2011 og hversu mikið eignir hafa rýrnað?

Skeikar aðeins 27 milljörðum!

Ákveðið var að SpKef myndi sameinast Landsbankanum.  Gerð var áætlun um kostnað vegna þessa og hermdu fréttir að kostnaðurinn væri 11 milljarðar að mati ríkisins.  Samkvæmt fréttum í Viðskiptablaðinu 18 ágúst 2011 er það mat Landsbankans að kostnaðurinn sé um 38 milljarðar.  Þarna skeikar 27 milljörðum (eða um 250%). Sjá frétt.

Hvað var eiginlega í gangi?

Eftir stendur að eigið fé sjóðsins upp á 5,4 milljarða í árslok 2008 er orðið að engu og verra en það, því ríkið þarf að leggja til stórfé. Ríkið hefur endurtekið vanmetið stöðu sjóðsins, fyrst á meðan sjóðurinn var í undanþáguferli hjá FME (í eitt ár), aftur við skiptingu sjóðsins í nýjan og gamlan (22. apríl 2010) og í þriðja skiptið við samrunann við Landsbankann (mars 2011).  Eignir sjóðsins hafa rýrnað verulega á meðan á þessu hefur staðið.  Verðmætið hefði verið betur tryggt ef sjóðurinn hefði strax farið í slitameðferð þegar sýnt var að hann myndi ekki geta aukið eigið fé sitt, sem hlaut að hafa verið ljóst eftir sex mánaða undanþágu frá eiginfjárkröfum.

Var löglegt að veita starfsleyfi?

Til viðbótar eru rökstuddar efasemdir um að löglegt hafi verið að veita nýja Spkef sjálfkrafa starfsleyfi í apríl 2010.  Sé það rétt var sjóðurinn rekinn án starfsleyfis í tæpt ár, sem getur þýtt enn frekari skaða fyrir ríkið og/eða Landsbankann.

Aðrar fjármálastofnanir þurftu að fara að lögum

Að síðustu má ekki gleyma því að SpKef hefur síðustu 2 ár verið í bullandi samkeppni, m.a. að taka við innlánum, án þess að uppfylla lögbundnar kröfur.  Ríkið ber ábyrgð á því að raska samkeppnisstöðu með því að láta félag sem skorti rekstrarhæfi keppa við önnur sem gerðar voru fullar kröfur til.

BYR

Svipaða sögu er að segja af Byr og Sparisjóði Keflavíkur.

Ársreikningur Byr fyrir árið 2008, sem gerður var í mars 2009, sýnir jákvætt eigið fé upp á 16 milljarða.  Eiginfjárhlutfall var 8,3% og því yfir lögbundnum mörkum.

Sjá fréttatilkynningu um uppgjörið:

Hvar er ársreikningurinn frá árinu 2009?

Engu að síður var Byr kominn í feril skv. 86. gr. laga um fjármálafyrirtæki um miðjan júní 2009.  Má vísa í það sem segir varðandi Sparisjóð Keflavíkur um þann feril.  Enginn ársreikningur fyrir 2009 liggur fyrir og er það brot á lögum um fjármálafyrirtæki.

Uppfyllti ekki kröfur um eigið fé við stofnun!

Þann 22. apríl 2010 greip FME inn í starfsemi Byr og skipti félaginu upp í gamlan og nýjan.  Nýi Byr hélt áfram starfsemi, en samkvæmt uppgjöri er ljóst að félagið uppfyllti ekki við stofnun eða á árinu 2010 kröfur um eigið fé.  Fram kemur í ársreikningi að það hafi verið 5% sem er langt undir því 16% lágmarki sem FME gerir kröfu um. Sjá fréttatilkynningu um uppgjör.

Af hverju leppaði fjármálaráðherra fyrir kröfuhafa?

Mikil leynd og pukur hafa einkennt málefni Byr, s.s. varðandi fyrirkomulag eignarhalds. Er ég þar að vísa í leppun fjármálaráðuneytisins sem Ólafur Arnarson fjallaði um hér:

113 milljarðar hurfu á tveim árum!

Eftir stendur að Byr fékk að starfa í 10 mánuði á undanþágu skv. 86. gr. laga um fjármálafyrirtæki.  Það hlaut að byggja á því mati FME að félagið væri lífvænlegt – sem ekki var raunin.  Síðan var stofnaður nýr Byr sem virðist ekki geta  lifað sjálfsætt. Sama vanmatið og með Sparisjóð Keflavíkur – og sóun fjármuna.  Samkvæmt Viðskiptablaðinu 8. september 2011 hafa eignir Byr rýrnað um 113 milljarða síðustu 2 ár í umsjón  ríkisins.  Sjá frétt.

Rekstur Byrs sl. 2 ár án þess að uppfylla lögbundnar kröfur hefur sömu neikvæðu samkeppnisáhrifin og með SpKef.

VBS og Saga Capital

Einnig má minna á lánveitingarnar til VBS upp á 26 milljarða og Sögu Capital upp á 19 milljarða.  Ekki liggur fyrir á hvaða áætlunum eða forsendum þessi fyrirgreiðsla byggðist – eða á hvaða lagaheimild byggt var.  Einnig er ljóst að FME taldi „eiginfjársnúninga“ fyrirtækjanna ekki samræmast alþjóðlegum eiginfjárreglum, en lét það viðgangast, sbr. Viðskiptablaðið 21. apríl 2009.

Fyrirgreiðslan skaðaði samkeppni á markaðnum, enda gátu fyrirtækin haldið áfram að keppa í skjóli ríkisfyrirgreiðslunnar við önnur sem nutu þessa ekki.  Jafnframt rýrnuðu eignirnar, m.a. vegna rekstrarkostnaðar.

Landsdómur

Steingrímur J. fór mikinn eftir hrun og vildi setja fjóra fyrrverandi ráðherra í fangelsi og beitti sér fyrir því. Honum tókst að koma einum fyrir Landsdóm og er kostnaður skattgreiðenda af því vel á annað hundrað milljónir. Hann taldi að þeir hefðu átt að gera eitthvað sem ekki er enn ljóst hvað er í aðdragenda hrunsins. Í þeirri umræðu var mikið rætt af fylgismönnum málaferla um vanrækslu þáverandi ráðherra.

Allur sá málatilbúnaður var á sandi byggður og ekki sæmandi í réttarríki en ef Steingrímur J. er sjálfum sér samkvæmur þá er mun auðveldara fyrir hann að benda á mistök og vanrækslu varðandi þessa tvo sparisjóðii en málinu gegn Geir H. Haarde.

[Viðauki:
86. gr. laga um fjármálafyrirtæki:
86. gr. Upphafsaðgerðir vegna ónógs eigin fjár.
Hafi stjórn eða framkvæmdastjórar fjármálafyrirtækis ástæðu til að ætla að [eiginfjárgrunnur]1) þess sé undir lögbundnu lágmarki ber þeim þegar í stað að tilkynna það Fjármálaeftirlitinu. Sambærileg skylda hvílir á endurskoðanda hlutaðeigandi fyrirtækis hafi hann ástæðu til að ætla að stjórnendur þess hafi ekki rækt skyldu sína skv. 1. málsl. þessarar málsgreinar.
Er Fjármálaeftirlitinu berst tilkynning skv. 1. mgr. eða telur af öðru tilefni ástæðu til að ætla að [eiginfjárgrunnur]1) fjármálafyrirtækis sé undir því lágmarki sem kveðið er á um í 84. gr. skal það krefja stjórn fyrirtækisins þegar í stað um reikningsuppgjör sem henni ber að afhenda innan hæfilegs frests. Fjármálaeftirlitið getur ákveðið að slíkt reikningsuppgjör sé áritað af endurskoðanda.
Komi fram í reikningsuppgjöri að hætti 2. mgr. að [eiginfjárgrunnur]1) fjármálafyrirtækis fullnægi ekki ákvæðum 84. gr. skal stjórn þess án tafar boða til fundar hluthafa eða stofnfjáreigenda til ákvörðunar og afhenda síðan Fjármálaeftirlitinu greinargerð þar sem fram kemur til hverra ráðstafana hún hyggst grípa af þessu tilefni. Greinargerð þessi skal afhent innan frests sem Fjármálaeftirlitið tiltekur.
Þegar Fjármálaeftirlitinu hafa borist gögn skv. 3. mgr. er því heimilt að veita hlutaðeigandi fjármálafyrirtæki frest í allt að sex mánuði til þess að auka [eiginfjárgrunn]1) að lágmarki skv. 84. gr. Séu til þess ríkar ástæður er Fjármálaeftirlitinu heimilt að framlengja þennan frest í allt að sex mánuði til viðbótar. Berist greinargerð skv. 3. mgr. ekki innan tilskilins frests, séu úrræði samkvæmt greinargerðinni ekki fullnægjandi að mati Fjármálaeftirlitsins eða líði frestur samkvæmt þessari málsgrein skal afturkalla starfsleyfi, sbr. 9. gr.]