Samstaða um endurreisn
Mánudagurinn 29. september var svartur dagur í sögu íslensku þjóðarinnar. Þjóðfélag okkar hafði þá um 20 ára skeið gengið í gegnum grundvallarbreytingar, sem margar hverjar voru afskaplega jákvæðar. Þeim fylgdu aukin tækifæri, frelsi og jafnrétti sem við bjuggum ekki við áður. Við lærðum margt á þessu tímabili. Margt af því mjög gott. Hér ríkti bjartsýni sem ásamt elju þjóðarinnar skilaði okkur í margvíslegum samanburði upp að hlið þeirra þjóða sem fremst standa í heiminum.

Við fórum þó of geyst, vorum ekki forsjál í velgengninni og gættum ekki að því að gera nauðsynlega aðlögun á lagalegu umhverfi atvinnulífsins vegna breyttra aðstæðna. Við fylgdum ekki því grunnstefi sjálfstæðisstefnunnar að frelsi fylgir ábyrgð. Lagið varð rammfalskt en hljómaði samt vel í eyrum flestra. Þar liggur okkar sök. Þar liggur mín sök og þá ábyrgð vil ég axla og bið íslensku þjóðina aftur einlægrar afsökunar á sofandahætti þeirra sem réðu ferðinni og bera ábyrgð á þeirri stöðu sem við erum í nú.

Bætt heilbrigðiskerfi – betri þjónusta
Síðastliðin tvö ár hafa heilbrigðismál átt hug minn allan. Mín stefna hefur verið sú að færa heilbrigðiskerfið inn í 21. öldina, nýta fjárfestingar betur, bæta þjónustuna og styrkja hag neytenda. Þegar ég tók við heilbrigðisráðuneytinu vorið 2007 sá ég að ef ekkert yrði að gert stefndi heilbrigðiskerfið í þrot. Ég markaði strax þá stefnu að búa þannig í haginn fyrir framtíðina að heilbrigðiskerfið yrði ekki gjaldþrota og gæti staðið við allar sínar skuldbindingar. Það er sú hugsun sem endurreisn Íslands þarf að byggja á.

Öflugt atvinnulíf til framtíðar
Við verðum að móta upp á nýtt starfsumhverfi atvinnulífsins og endurskilgreina hlutverk ríkisins gagnvart atvinnulífinu og neytendum. Ráðvendni og gagnsæi á að vera leiðarljós í þeirri vinnu. Eignarhald fyrirtækja á að vera gagnsætt og réttindi hluthafa skýr. Eftirlitsstofnanir markaðarins eiga að vera starfi sínu vaxnar og fylgja eftir þeim reglum sem eru til staðar. Þær eiga að vera óháðar framkvæmdavaldinu og atvinnulífinu, sjálfstæðar stofnanir þar sem valið er í stjórnunarstörf á faglegum forsendum. Við verðum að skilja hvað fór aflaga og hvers vegna og ganga hreint til verksins á sama tíma og við reynum að bæta fyrir það sem aflaga hefur farið.

Sjálfstæðisstefnan
Sjálfstæðisstefnan er tímalaus. Hún byggir á borgaralegum gildum og trú á frelsi einstaklingsins til orða og athafna. Frelsinu fylgir skiljanlega ábyrgð. Við höfum hins vegar mörg hver fjarlægst sjálfstæðisstefnuna í algleymi velgengni og auðlegðar. Sjálfstæðisflokkurinn stendur eftir laskaður en ekki bugaður. Flokkurinn er sú stofnun sem við höfum sameinast um til að framfylgja sjálfstæðisstefnunni. Þá stofnun er hægt að endurbyggja og endurnæra. Þar er sjálfstæðisstefnan næringin og grasrótin afl þeirra hluta sem gera skal.

Að vera samkvæmur sjálfum sér
Ég kem úr grasrót Sjálfstæðisflokksins og er annt um sjálfstæðisstefnuna og flokkinn.
Ég þekki vel fólkið sem leggja mun fram krafta sína við að rétta kúrsinn og vinna þá vinnu sem framundan er. Ég hræðist ekki verkefnið, framtíðina eða það sem hún ber í skauti sér. Margir töldu það misráðið af mér að taka mér stöðu sem gagnrýnandi stjórnarandstöðunnar í borgarstjórn, sögðu að það myndi gera mig óvinsælan meðal kjósenda. Sama var uppi á teningnum þegar ég tók að mér að verða heilbrigðisráðherra. Ég tel það ekki vera hlutverk stjórnmálamanna að vera stöðugt hræddir og í atkvæðaleit. Þannig hef ekki ekki sinnt mínu starfi. Íslendingar kunna að meta það þegar rösklega er gengið til verka. Stundum á lífsleiðinni finnur maður starf sem einfaldlega þarf að vinna og á vegi manns verða erfið verkefni þar sem lausnirnar skapa óvinsældir og óróa. En það er verkefni stjórnmálamannsins að takast á við og leysa þau verkefni sem verða til hverju sinni. Þannig vil ég vinna mitt starf.

Verkefnin bíða
Það bíða okkar mörg verkefni og sem forystumaður Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík byggi ég á grasrótinni og sjálfstæðisstefnunni. Ég legg áherslu á ráðvendni og gagnsæi og þann meginskilning að frelsi fylgir ábyrgð. Sjálfstæðisflokkurinn hafði einkunnarorðin stétt með stétt og svo verður á ný þegar við endurvekjum trú sjálfstæðisfólks og annarra landsmanna á hugsjónum okkar og markmiðum.