Kristján Möller samgönguráðherra kýs að fara rangt með í grein sinni er birtist á Pressunni í gær, þar sem hann svarar skrifum mínum um fjárframlög í samgönguáætlun og virðist ekki hafa áhuga á að fjalla málefnalega um málið. Ég sagði í grein minni: ,,Langhæstu framlögin til stofnkostnaðar vegamála eru til kjördæmis fjármála- og samgönguráðherra. Höfuðborgarkjördæmin hvert um sig eru með 4% af framlögum þess kjördæmis árið 2010 og 16% þegar öll árin eru tekin.“  Höfuðborgarkjördæmin eru þrjú: Reykjavík norður, Reykjavík suður og Suðvesturkjördæmi. Ég bar saman framlag til hvers þeirra við kjördæmi ráðherrans, Norðausturkjördæmi. Hann kýs að taka höfuðborgarkjördæmin þrjú og bera saman við landsbyggðarkjördæmin.  Það er villandi framsetning en þrátt fyrir að það sé gert, eru framlögin samanlagt til höfuðborgarkjördæmanna mun lægri en til landsbyggðarkjördæmanna eins og sjá má af töflu ráðherrans. Ef ráðherrann vill frekar bera saman höfuðborgarkjördæmin þrjú og landsbyggðarkjördæmin þrjú þá líta tölurnar svona út.

Framlög til höfuðborgarkjördæmanna eru 20% af framlögum til landsbyggðarkjördæmanna í áætluninni.

Örvænting ráðherrans

Ráðherrann gagnrýnir að ég nefni ekki spítalabyggingu og tónlistarhús í umræðu um samgöngumál. Hvert er ráðherrann að fara?

Hann gagnrýnir einnig að ég nefni ekki hugsanlegar einkaframkvæmdir í samgöngumálum. Förum aðeins yfir það mál. Ráðherra segir í grein sinni undirmillifyrirsögninni ,,Stórátak í vegamálum á höfuðborgarsvæðinu“:

Guðlaugur gleymir einnig að telja með þau verkefni sem framundan eru: Að bjóða út breikkun Suðurlandsvegar milli Reykjavíkur og Selfoss með nýrri brú yfir Ölfusá, Vesturlandsveg milli Mosfellsbæjar og Hvalfjarðarganga og lokahnykkinn í tvöföldun Reykjanesbrautar. Þessi verkefni verða væntanlega fjármögnuð með þátttöku lífeyrissjóða og er kostnaðaráætlun þeirra milli 25-30 milljarðar króna.“

Látum vera að brú yfir Ölfusá og Suðurlandsvegur sé kominn á höfuðborgarsvæðið að mati ráðherra en hann nefnir ekki hvernig á að greiða fyrir þessar framkvæmdir. Það á nefnilega að greiða fyrir þær með veggjöldum.

Ráðherra nefnir heldur ekki eina stórframkvæmd í viðbót sem á að fara í; Vaðlaheiðargöng. Sú framkvæmd hefur ákveðna sérstöðu, því hún er eina framkvæmdin sem má niðurgreiða með skattfé! Og hvar skyldu Vaðlaheiðargöng vera? Jú,  í Norðausturkjördæmi ráðherrans.Ráðherra fer síðan um víðan völl og reynir að þvo hendur sínar af Héðinsfjarðargöngum. Það er frétt! Sömuleiðis reynir hann að gera mig ábyrgan fyrir skipulagsmálum á höfuðborgarsvæðinu sökum þess að ég var í borgarstjórn Reykjavíkur frá 1998 -2006! Ég næ ekki þeirri tengingu en hann staðfestir hinsvegar að ekkert fjármagn fer til höfuðborgarsvæðisins í flug- og hafnaráætlun.

Hvar er þá stefnan í umferðarmálum höfuðborgarsvæðisins?

Ráðherra fékk kjörið tækifæri til að svara til um samgöngustefnu fyrir höfuðborgarsvæðið, en lét það ógert..

Betri vegir bjarga mannslífum

Ráðherrann staðfestir að hann leggur ekki næga áherslu á umferðaröryggismál. Hann segir: ,,Varðandi EuroRap gæðaúttektina má benda á að í kjölfar á úttektum sem þegar hafa farið fram á vegum og jarðgöngum hefur margt verið lagfært í kjölfar ábendinga og unnið er enn að fjölmörgum úrbótum. Í ljósi efnahagsástands er því kannski í lagi að fara hægar í EuroRap og EuroTap verkefnið meðan við ljúkum við þær umbætur sem bent hefur verið á nú þegar.“

Umferðaröryggismálin eru forgangsmál. Ráðherrann ætlar að slá á frest að gera öryggisúttektir á vegum (Eurorap) og jarðgöngum (Eurotap). Það er slæm forgangsröðun hjá ráðherranum. Umferðarslys eru of mörg á Íslandi. Þau valda ekki aðeins tjóni hjá þeim sem lenda í slysum heldur líka fjárhagslegu tjóni fyrir þjóðfélagið og þá sérstaklega ríkissjóð. Þess vegna hafa samgönguráðherrar aðildarlanda Sameinuðu þjóðanna ákveðið að helga næsta áratug umferðaröryggismálum og ég tel að við ættum að gera það líka. .

Það er fullkominn misskilningur ráðherrans að málið snúist um utanferðir hans. Það snýst um að nýta tækifærið til að læra af öðrum þjóðum í umferðaröryggismálum og setja þau í forgang.

Ráðherrann verður að skilja alvöru málsins. Umferðaröryggi er dauðans alvara.