Lítið hefur verið rætt um fjögurra ára samgönguáætlun. Er það miður því að samgönguáætlun er mjög mikilvæg. Margt gott er í núverandi áætlun en því miður vantar mikið upp á að hún standist þær kröfur sem við verðum að gera til hennar.

Skipting á milli kjördæma er mjög ójöfn. Áætlunin samanstendur af; almennum samgönguáætlunum, flugáætlun, siglingamálaáætlun, vegaáætlun, áætlun umferðarstofu og umferðaröryggisáætlun. Útgjöldin skiptast aðallleg á milli flugáætlunar, siglinga og vega. Engin framlög eru til höfuðborgarsvæðisins í flug- og siglingaáætlun. Látum það vera, en hið alvarlega er að framlög vegna vegagerðar á höfuðborgarsvæðinu eru hverfandi í samanburði við önnur kjördæmi.

Sjá töflu:

Langhæstu framlögin til stofnkostnaðar vegamála eru til kjördæmis fjármála- og samgönguráðherra. Höfuðborgarkjördæmin hvert um sig eru með 4% af framlögum þess kjördæmis árið 2010 og 16% þegar öll árin eru tekin. Það skal tekið fram að framlögin til áranna 2009-2010 eru þau einu sem má bókfæra en framlög til höfuðborgarkjördæmanna eru þá 6,5% af fjárhæðinni sem rennur til Norðvesturkjördæmis, kjördæmis ráðherranna tveggja.

Verkefnin í Reykjavík eru næg

Það sem vantar í þessa samgönguáætlun er sjálfbær áætlun fyrir bílinn og þá sérstaklega einkabílinn. Það er mjög mikilvægt að leggja áherslu á hjólreiðar og almenningssamgöngur en við munum ferðast á bílum um ókomna tíð. Þaðan koma tekjurnar og þar verða slysin. Á höfuðborgarsvæðinu er mikilvægt að gera umferð einkabílsins öruggari og greiðari. það þýðir að við verðum að taka á gatnamótum á Miklubraut og Kringlumýrarbraut. Við verðum að leggja Hlíðarfót svo eitthvað sé nefnt. Þessar samgöngubætur nýtast öllum landsmönnum og einnig er vert að hafa í huga að atvinnuleysi er meira á höfuðborgarsvæðinu en á flestum stöðum á landinu. Gerð samgöngumannvirkja býr til störf.

Umferðaröryggismál

Það er ekki næg áhersla á umferðaröryggismál í þessari áætlun. Slys í umferðinni á Íslandi eru of mörg og það er hægt að koma í veg fyrir þau flest. Ekkert er minnst á alþjóðlegar áherslur í þessum málaflokki en í nóvember sl. hittust á vegum Sameinuðu þjóðanna í Moskvu ráðherrar samgöngumála og sammæltust um áratug aðgerða í umferðaröryggismálum. Íslenski ráðherrann var því miður ekki þar en það breytir því ekki að við getum tekið þátt í þessu átaki og eigum að gera það.

Lærum af öðrum þjóðum

Sameinuðu þjóðirnar eru ekki eini vettvangurinn þar sem umferðaröryggismál eru ofarlega á baugi. Svíar eru fremstir á þessu sviði og hafa innleitt núllsýnina (vision Zero) í sínar umferðaröryggisáætlanir. Af hverju gerum við það ekki líka? Ég hef barist fyrir öryggisúttektum á vegum og jarðgöngum (EuroRAP og EuroTAP). Af hverju er ekki gert ráð fyrir þeim í þessari áætlun?

Vinnum saman

Samgöngumál varða alla. Þar eigum við að vinna saman að settu marki. Það er ljóst að við verðum að fara betur yfir samgöngumál á höfuðborgarsvæðinu. Ég er sannfærður um að núverandi samgönguráðherra mun fagna slíkri umræðu sem er nauðsynleg. Þessi áætlun þarfnast betri skoðunar.

Árangur hefur náðst í umferðaröryggismálum. Dauðsföllum hefur fækkað verulega og það gerist ekki af sjálfu sér. Verkefnið snýr ekki síst að því að fækka alvarlegum umferðarslysum. Það gerum við með metnaðarfullri áætlun í umferðaröryggismálum. Ég skora á samgönguráðherra að veita því máli forgang.